-
Vrijdag 4 juli overleed ons lid en tevens lid van verdienste Willem van Kranen tijdens zijn vakantie in zijn geliefde Griekenland. Hij verheugde zich enorm om daar weer zijn vakantie door te mogen brengen en te genieten van de geweldige omgeving. Na twee dagen kwam er een abrupt einde aan zijn vakantie en kwam hij noodlottig te overlijden. Het bericht kwam heel hard bij mij binnen, want Willem behoorde tot de groep waar ik mee opgegroeid ben binnen DKOD.
In de jaren dat DKOD heel korfballend Nederland betoverde met oogstrelend korfbal was het met name Willem die geen enkele wedstrijd van zijn club miste en daadwerkelijk heel Nederland afreisde met nog enkele fanatieke supporters. Niet alleen was hij één van de trouwste supporters, maar ook was hij altijd bereid om zijn handen uit de mouwen te steken en dat had hij niet van een vreemde, want ook zijn vader Jan van Kranen had zijn sporen ruimschoots verdiend binnen DKOD.
Bij de bouw/verbouw van ons clubhuis “de Berk” was hij ook één van de harde werkers en ik herinner mij nog als de dag van gisteren dat wij samen, letterlijk midden in de nacht en in het donker, de betonvloer aan het storten waren van wat de nieuwe bestuurskamer moest gaan worden. Raar? Nee wij vonden het de gewoonste zaak van de wereld, want het was voor onze club en het moest die avond gebeuren. Ontelbare uren was Willem daar aan het werk, maar dat was niet het enige, want ook het materiaal werd jarenlang door hem op deskundige manier onderhouden. Wat kon hij balen als er weer een pin was afgebroken, maar hij zorgde wel dat de schade weer netjes hersteld werd.
Ook was hij altijd betrokken bij het inzamelen van het oud papier en dat leverde ook voor de penningmeester nog de nodige financiële armslag op. Helaas was Willem de laatste jaren minder aanwezig bij DKOD. Veel van zijn maatjes verhuisden en de club veranderde en dat vond hij lastig. Wel bleef hij DKOD altijd trouw en had met enkele “oudgedienden” nog contact en ging daar ook elk jaar mee uit eten. Bij het 85-jarig bestaan werd hij samen met nog een aantal DKOD-ers in het zonnetje gezet vanwege zijn meer dan 50 jaar lid zijn van DKOD. Willem vond het niet fijn om in het middelpunt van de belangstelling te staan, maar hier kwam hij niet onderuit. Al heel lang mocht Willem zich lid van verdienste noemen, want al zijn werk, voor en achter de schermen, was niet onopgemerkt gebleven en door het toenmalige bestuur gehonoreerd met deze eretitel.
In de dagen na zijn overlijden werd heel duidelijk hoe Willem in de harten zat van heel veel DKOD-ers die samen met hem opgegroeid waren bij de club. Het feit dat hij niet zo vaak meer bij zijn cluppie kwam had daar totaal niets aan veranderd, zoals één van onze leden tegen mij zei. “We zijn samen opgegroeid, hebben samen veel lief en leed gedeeld en de band die wij met de club en elkaar hebben, die zal altijd blijven bestaan.”
DKOD is heel veel dank verschuldigd aan Willem, die altijd klaar stond als er een beroep op hem werd gedaan, want ook al trad hij niet graag op de voorgrond, hij was er wel als het nodig was.
Mede namens het bestuur.
Dick Hoegen
